Ocorrências Canônicas Versículo a Versículo
335 versículo(s) catalogado(s) com este termo
Página 9 de 14
καὶ ινα ρὑσθῶμεν απὸ τῶν ατόπων καὶ πονηρῶν ανθρώπων: ου γὰρ πάντων η πίστις.
Αυτοὶ γὰρ οιδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ημᾶς, οτι ουκ ητακτήσαμεν εν υμῖν
ουχ οτι ουκ εχομεν εξουσίαν, αλλ' ινα εἁυτοὺς τύπον δῶμεν υμῖν εις τὸ μιμεῖσθαι ημᾶς.
ουχ οτι ουκ εχομεν εξουσίαν, αλλ' ινα εἁυτοὺς τύπον δῶμεν υμῖν εις τὸ μιμεῖσθαι ημᾶς.
καὶ γὰρ οτε ημεν πρὸς υμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν υμῖν, οτι ει τις ου θέλει εῤγάζεσθαι μηδὲ εσθιέτω.
Ει δέ τις ουχ υπακούει τῶ λόγω ημῶν διὰ τῆς επιστολῆς, τοῦτον σημειοῦσθε μὴ συναναμίγνυσθαι αυτῶ, ινα εντραπῆ:
ειδὼς τοῦτο, οτι δικαίω νόμος ου κεῖται, ανόμοις δὲ καὶ ανυποτάκτοις, ασεβέσιν καὶ αμαρτωλοῖς, ανοσίοις καὶ βεβήλοις, πατρολώαις καὶ μητρολώαις, ανδροφόνοις
εις ο ετέθην εγὼ κῆρυξ καὶ απόστολος, αλήθειαν λέγω ου ψεύδομαι, διδάσκαλος εθνῶν εν πίστει καὶ αληθεία.
διδάσκειν δὲ γυναικὶ ουκ επιτρέπω ουδὲ αυθεντεῖν ανδρός, αλλ' ειναι εν ησυχία.
καὶ Ἀδὰμ ουκ ηπατήθη, η δὲ γυνὴ εξαπατηθεῖσα εν παραβάσει γέγονεν:
ει δέ τις τοῦ ιδίου οικου προστῆναι ουκ οιδεν, πῶς εκκλησίας θεοῦ επιμελήσεται;,
ου γὰρ εδωκεν ημῖν ο θεὸς πνεῦμα δειλίας αλλὰ δυνάμεως καὶ αγάπης καὶ σωφρονισμοῦ.
τοῦ σώσαντος ημᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει αγία, ου κατὰ τὰ εργα ημῶν αλλὰ κατὰ ιδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν, τὴν δοθεῖσαν ημῖν εν Χριστῶ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αιὠνίων,
δι' ην αιτίαν καὶ ταῦτα πάσχω: αλλ' ουκ επαισχύνομαι, οιδα γὰρ ω πεπίστευκα καὶ πέπεισμαι οτι δυνατός εστιν τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εις εκείνην τὴν ημέραν.
δώη ελεος ο κύριος τῶ Ὀνησιφόρου οικω, οτι πολλάκις με ανέψυξεν καὶ τὴν αλυσίν μου ουκ επαισχύνθη,
εἂν δὲ καὶ αθλῆ τις, ου στεφανοῦται εἂν μὴ νομίμως αθλήση.
εν ω κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ως κακοῦργος, αλλ' ο λόγος τοῦ θεοῦ ου δέδεται:
ει απιστοῦμεν, εκεῖνος πιστὸς μένει, αῤνήσασθαι γὰρ εἁυτὸν ου δύναται.
Ἐν μεγάλη δὲ οικία ουκ εστιν μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ αῤγυρᾶ αλλὰ καὶ ξύλινα καὶ οστράκινα, καὶ α μὲν εις τιμὴν α δὲ εις ατιμίαν:
δοῦλον δὲ κυρίου ου δεῖ μάχεσθαι αλλ' ηπιον ειναι πρὸς πάντας, διδακτικόν, ανεξίκακον,
αλλ' ου προκόψουσιν επὶ πλεῖον: η γὰρ ανοια αυτῶν εκδηλος εσται πᾶσιν, ως καὶ η εκείνων εγένετο.
ουκ εξ εργων τῶν εν δικαιοσύνη α εποιήσαμεν ημεῖς αλλὰ κατὰ τὸ αυτοῦ ελεος εσωσεν ημᾶς διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ανακαινώσεως πνεύματος αγίου,
καὶ ωσεὶ περιβόλαιον ελίξεις αυτούς, ως ιμάτιον καὶ αλλαγήσονται: σὺ δὲ ο αυτὸς ει καὶ τὰ ετη σου ουκ εκλείψουσιν.
Ου γὰρ αγγέλοις υπέταξεν τὴν οικουμένην τὴν μέλλουσαν, περὶ ης λαλοῦμεν.
ο τε γὰρ αγιάζων καὶ οι αγιαζόμενοι εξ ενὸς πάντες: δι' ην αιτίαν ουκ επαισχύνεται αδελφοὺς αυτοὺς καλεῖν