Ocorrências Canônicas Versículo a Versículo
335 versículo(s) catalogado(s) com este termo
Página 6 de 14
τοῦτο ουν βουλόμενος μήτι αρα τῆ ελαφρία εχρησάμην; η α βουλεύομαι κατὰ σάρκα βουλεύομαι, ινα η παρ' εμοὶ τὸ ναὶ ναὶ καὶ τὸ ου ου;
πιστὸς δὲ ο θεὸς οτι ο λόγος ημῶν ο πρὸς υμᾶς ουκ εστιν ναὶ καὶ ου.
πιστὸς δὲ ο θεὸς οτι ο λόγος ημῶν ο πρὸς υμᾶς ουκ εστιν ναὶ καὶ ου.
ο τοῦ θεοῦ γὰρ υιὃς Ἰησοῦς Χριστὸς ο εν υμῖν δι' ημῶν κηρυχθείς, δι' εμοῦ καὶ Σιλουανοῦ καὶ Τιμοθέου, ουκ εγένετο ναὶ καὶ ου αλλὰ ναὶ εν αυτῶ γέγονεν.
ο τοῦ θεοῦ γὰρ υιὃς Ἰησοῦς Χριστὸς ο εν υμῖν δι' ημῶν κηρυχθείς, δι' εμοῦ καὶ Σιλουανοῦ καὶ Τιμοθέου, ουκ εγένετο ναὶ καὶ ου αλλὰ ναὶ εν αυτῶ γέγονεν.
ουχ οτι κυριεύομεν υμῶν τῆς πίστεως αλλὰ συνεργοί εσμεν τῆς χαρᾶς υμῶν: τῆ γὰρ πίστει εστήκατε.
εκ γὰρ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας εγραψα υμῖν διὰ πολλῶν δακρύων, ουχ ινα λυπηθῆτε αλλὰ τὴν αγάπην ινα γνῶτε ην εχω περισσοτέρως εις υμᾶς.
Ει δέ τις λελύπηκεν, ουκ εμὲ λελύπηκεν, αλλ' απὸ μέρους, ινα μὴ επιβαρῶ, πάντας υμᾶς.
ινα μὴ πλεονεκτηθῶμεν υπὸ τοῦ σατανᾶ: ου γὰρ αυτοῦ τὰ νοήματα αγνοοῦμεν.
ουκ εσχηκα ανεσιν τῶ πνεύματί μου τῶ μὴ ευῥεῖν με Τίτον τὸν αδελφόν μου, αλλ' αποταξάμενος αυτοῖς εξῆλθον εις Μακεδονίαν.
ου γάρ εσμεν ως οι πολλοὶ καπηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, αλλ' ως εξ ειλικρινείας, αλλ' ως εκ θεοῦ κατέναντι θεοῦ εν Χριστῶ λαλοῦμεν.
φανερούμενοι οτι εστὲ επιστολὴ Χριστοῦ διακονηθεῖσα υφ' ημῶν, εγγεγραμμένη ου μέλανι αλλὰ πνεύματι θεοῦ ζῶντος, ουκ εν πλαξὶν λιθίναις αλλ' εν πλαξὶν καρδίαις σαρκίναις.
φανερούμενοι οτι εστὲ επιστολὴ Χριστοῦ διακονηθεῖσα υφ' ημῶν, εγγεγραμμένη ου μέλανι αλλὰ πνεύματι θεοῦ ζῶντος, ουκ εν πλαξὶν λιθίναις αλλ' εν πλαξὶν καρδίαις σαρκίναις.
ουχ οτι αφ' εἁυτῶν ικανοί εσμεν λογίσασθαί τι ως εξ εἁυτῶν, αλλ' η ικανότης ημῶν εκ τοῦ θεοῦ,
ος καὶ ικάνωσεν ημᾶς διακόνους καινῆς διαθήκης, ου γράμματος αλλὰ πνεύματος: τὸ γὰρ γράμμα αποκτέννει, τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ.
καὶ γὰρ ου δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον εν τούτω τῶ μέρει εινεκεν τῆς υπερβαλλούσης δόξης.
καὶ ου καθάπερ Μωυσῆς ετίθει κάλυμμα επὶ τὸ πρόσωπον αυτοῦ πρὸς τὸ μὴ ατενίσαι τοὺς υιὁὺς Ἰσραὴλ εις τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου.
ο δὲ κύριος τὸ πνεῦμά εστιν: ου δὲ τὸ πνεῦμα κυρίου, ελευθερία.
Διὰ τοῦτο, εχοντες τὴν διακονίαν ταύτην καθὼς ηλεήθημεν, ουκ εγκακοῦμεν
ο ουκ εστιν αλλο, ει μή τινές εισιν οι ταράσσοντες υμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ ευἀγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.
Αρτι γὰρ ανθρώπους πείθω η τὸν θεόν; η ζητῶ ανθρώποις αῤέσκειν; ει ετι ανθρώποις ηρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος ουκ αν ημην.
Γνωρίζω γὰρ υμῖν, αδελφοί, τὸ ευἀγγέλιον τὸ ευἀγγελισθὲν υπ' εμοῦ οτι ουκ εστιν κατὰ ανθρωπον:
αποκαλύψαι τὸν υιὃν αυτοῦ εν εμοί, ινα ευἀγγελίζωμαι αυτὸν εν τοῖς εθνεσιν, ευθέως ου προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αιματι
ετερον δὲ τῶν αποστόλων ουκ ειδον ει μὴ Ἰάκωβον τὸν αδελφὸν τοῦ κυρίου.
α δὲ γράφω υμῖν, ιδοὺ ενώπιον τοῦ θεοῦ οτι ου ψεύδομαι.