Ocorrências Canônicas Versículo a Versículo
23 versículo(s) catalogado(s) com este termo
Página 1 de 1
εβάπτισα δὲ καὶ τὸν Στεφανᾶ οικον, λοιπὸν ουκ οιδα ει τινα αλλον εβάπτισα.
ου γὰρ απέστειλέν με Χριστὸς βαπτίζειν αλλ' ευἀγγελίζεσθαι, ουκ εν σοφία λόγου, ινα μὴ κενωθῆ ο σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ.
ου γὰρ απέστειλέν με Χριστὸς βαπτίζειν αλλ' ευἀγγελίζεσθαι, ουκ εν σοφία λόγου, ινα μὴ κενωθῆ ο σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ.
επειδὴ γὰρ εν τῆ σοφία τοῦ θεοῦ ουκ εγνω ο κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν θεόν, ευδόκησεν ο θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας:
Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν υμῶν, αδελφοί, οτι ου πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, ου πολλοὶ δυνατοί, ου πολλοὶ ευγενεῖς:
Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν υμῶν, αδελφοί, οτι ου πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, ου πολλοὶ δυνατοί, ου πολλοὶ ευγενεῖς:
Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν υμῶν, αδελφοί, οτι ου πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, ου πολλοὶ δυνατοί, ου πολλοὶ ευγενεῖς:
Καγὼ ελθὼν πρὸς υμᾶς, αδελφοί, ηλθον ου καθ' υπεροχὴν λόγου η σοφίας καταγγέλλων υμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ.
ου γὰρ εκρινά τι ειδέναι εν υμῖν ει μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τοῦτον εσταυρωμένον.
καὶ ο λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμά μου ουκ εν πειθοῖς σοφίας λόγοις αλλ' εν αποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως,
Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν εν τοῖς τελείοις, σοφίαν δὲ ου τοῦ αιὦνος τούτου ουδὲ τῶν αῤχόντων τοῦ αιὦνος τούτου τῶν καταργουμένων:
ην ουδεὶς τῶν αῤχόντων τοῦ αιὦνος τούτου εγνωκεν: ει γὰρ εγνωσαν, ουκ αν τὸν κύριον τῆς δόξης εσταύρωσαν.
αλλὰ καθὼς γέγραπται: α οφθαλμὸς ουκ ειδεν καὶ ους ουκ ηκουσεν καὶ επὶ καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο θεὸς τοῖς αγαπῶσιν αυτόν.
αλλὰ καθὼς γέγραπται: α οφθαλμὸς ουκ ειδεν καὶ ους ουκ ηκουσεν καὶ επὶ καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο θεὸς τοῖς αγαπῶσιν αυτόν.
αλλὰ καθὼς γέγραπται: α οφθαλμὸς ουκ ειδεν καὶ ους ουκ ηκουσεν καὶ επὶ καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο θεὸς τοῖς αγαπῶσιν αυτόν.
ημεῖς δὲ ου τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ελάβομεν αλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ εκ τοῦ θεοῦ, ινα ειδῶμεν τὰ υπὸ τοῦ θεοῦ χαρισθέντα ημῖν:
α καὶ λαλοῦμεν ουκ εν διδακτοῖς ανθρωπίνης σοφίας λόγοις αλλ' εν διδακτοῖς πνεύματος, πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες.
ψυχικὸς δὲ ανθρωπος ου δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ: μωρία γὰρ αυτῶ εστιν καὶ ου δύναται γνῶναι, οτι πνευματικῶς ανακρίνεται.
ψυχικὸς δὲ ανθρωπος ου δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ: μωρία γὰρ αυτῶ εστιν καὶ ου δύναται γνῶναι, οτι πνευματικῶς ανακρίνεται.
Καγώ, αδελφοί, ουκ ηδυνήθην λαλῆσαι υμῖν ως πνευματικοῖς αλλ' ως σαρκίνοις, ως νηπίοις εν Χριστῶ.
γάλα υμᾶς επότισα, ου βρῶμα: ουπω γὰρ εδύνασθε. αλλ' ουδὲ ετι νῦν δύνασθε,
οταν γὰρ λέγη τις: εγὼ μέν ειμι Παύλου, ετερος δέ: εγὼ Ἀπολλῶ, ουκ ανθρωποί εστε;
Ουκ οιδατε οτι ναὸς θεοῦ εστε καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ οικεῖ εν υμῖν;