Ocorrências Canônicas Versículo a Versículo
335 versículo(s) catalogado(s) com este termo
(filtrando por: ου)
Página 3 de 14
Μετὰ τοῦτο κατέβη εις Καφαρναοὺμ αυτὸς καὶ η μήτηρ αυτοῦ καὶ οι αδελφοὶ αυτοῦ καὶ οι μαθηταὶ αυτοῦ καὶ εκεῖ εμειναν ου πολλὰς ημέρας.
αυτὸς δὲ Ἰησοῦς ουκ επίστευεν αυτὸν αυτοῖς διὰ τὸ αυτὸν γινώσκειν πάντας
καὶ οτι ου χρείαν ειχεν ινα τις μαρτυρήση περὶ τοῦ ανθρώπου: αυτὸς γὰρ εγίνωσκεν τί ην εν τῶ ανθρώπω.
απεκρίθη Ἰησοῦς καὶ ειπεν αυτῶ: αμὴν αμὴν λέγω σοι, εἂν μή τις γεννηθῆ ανωθεν, ου δύναται ιδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ.
απεκρίθη Ἰησοῦς: αμὴν αμὴν λέγω σοι, εἂν μή τις γεννηθῆ εξ υδατος καὶ πνεύματος, ου δύναται εισελθεῖν εις τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ.
τὸ πνεῦμα οπου θέλει πνεῖ καὶ τὴν φωνὴν αυτοῦ ακούεις, αλλ' ουκ οιδας πόθεν ερχεται καὶ ποῦ υπάγει: ουτως εστὶν πᾶς ο γεγεννημένος εκ τοῦ πνεύματος.
απεκρίθη Ἰησοῦς καὶ ειπεν αυτῶ: σὺ ει ο διδάσκαλος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ταῦτα ου γινώσκεις;
αμὴν αμὴν λέγω σοι οτι ο οιδαμεν λαλοῦμεν καὶ ο εὡράκαμεν μαρτυροῦμεν, καὶ τὴν μαρτυρίαν ημῶν ου λαμβάνετε.
ει τὰ επίγεια ειπον υμῖν καὶ ου πιστεύετε, πῶς εἂν ειπω υμῖν τὰ επουράνια πιστεύσετε;
ου γὰρ απέστειλεν ο θεὸς τὸν υιὃν εις τὸν κόσμον ινα κρίνη τὸν κόσμον, αλλ' ινα σωθῆ ο κόσμος δι' αυτοῦ.
ο πιστεύων εις αυτὸν ου κρίνεται: ο δὲ μὴ πιστεύων ηδη κέκριται, οτι μὴ πεπίστευκεν εις τὸ ονομα τοῦ μονογενοῦς υιὁῦ τοῦ θεοῦ.
πᾶς γὰρ ο φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ ουκ ερχεται πρὸς τὸ φῶς, ινα μὴ ελεγχθῆ τὰ εργα αυτοῦ:
Ἀπεκρίθη Ἰωάννης καὶ ειπεν: ου δύναται ανθρωπος λαμβάνειν ουδὲ εν εἂν μὴ η δεδομένον αυτῶ εκ τοῦ ουῤανοῦ.
αυτοὶ υμεῖς μοι μαρτυρεῖτε οτι ειπον οτι ουκ ειμὶ εγὼ ο χριστός, αλλ' οτι απεσταλμένος ειμὶ εμπροσθεν εκείνου.
ον γὰρ απέστειλεν ο θεὸς τὰ ρἥματα τοῦ θεοῦ λαλεῖ, ου γὰρ εκ μέτρου δίδωσιν τὸ πνεῦμα.
ο πιστεύων εις τὸν υιὃν εχει ζωὴν αιὤνιον: ο δὲ απειθῶν τῶ υιὧ ουκ οψεται ζωήν, αλλ' η οῤγὴ τοῦ θεοῦ μένει επ' αυτόν.
οτι Ἰωάννης μὲν εβάπτισεν υδατι, υμεῖς δὲ εν πνεύματι βαπτισθήσεσθε αγίω ου μετὰ πολλὰς ταύτας ημέρας.
ειπεν δὲ πρὸς αυτούς: ουχ υμῶν εστιν γνῶναι χρόνους η καιροὺς ους ο πατὴρ εθετο εν τῆ ιδία εξουσία,
καὶ οτε εισῆλθον, εις τὸ υπερῶον ανέβησαν ου ησαν καταμένοντες, ο τε Πέτρος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Μαθθαῖος, Ἰάκωβος Ἁλφαίου καὶ Σίμων ο ζηλωτὴς καὶ Ἰούδας Ἰακώβου.
καὶ εγένετο αφνω εκ τοῦ ουῤανοῦ ηχος ωσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας καὶ επλήρωσεν ολον τὸν οικον ου ησαν καθήμενοι
εξίσταντο δὲ καὶ εθαύμαζον λέγοντες: ουχ ιδοὺ απαντες ουτοί εισιν οι λαλοῦντες Γαλιλαῖοι;
ου γὰρ ως υμεῖς υπολαμβάνετε ουτοι μεθύουσιν, εστιν γὰρ ωρα τρίτη τῆς ημέρας,
ον ο θεὸς ανέστησεν λύσας τὰς ωδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι ουκ ην δυνατὸν κρατεῖσθαι αυτὸν υπ' αυτοῦ.
οτι ουκ εγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εις αδην ουδὲ δώσεις τὸν οσιόν σου ιδεῖν διαφθοράν.
ου γὰρ Δαυὶδ ανέβη εις τοὺς ουῤανούς, λέγει δὲ αυτός: ειπεν ο κύριος τῶ κυρίω μου: κάθου εκ δεξιῶν μου,